Op deze pagina vind je alle blog berichten en artikelen die ik op deze site gepubliceerd heb. Mijn meest recente post staat bovenaan. Als je een reactie wilt achterlaten bij een bepaald artikel, dan kun je op de titel daarvan klikken zodat je op de pagina van het betreffende artikel zelf komt. Daar kun je vervolgens reageren.

De laatste jaren heb ik me professioneel verdiept in trauma door Somatic Experiencing; lichaamsgerichte traumaverwerking. SE heeft diepe indruk op me gemaakt en doet dat nog steeds. Zowel professioneel als voor mij persoonlijk.

Wat is trauma eigenlijk?
Trauma is een onverwerkte stress reactie, trauma gaat over verbroken verbindingen met onszelf en de ander, trauma is fietsen zonder te weten hoe je balans moet houden.

In Somatic Experiencing (SE) verstaan we onder een trauma elke gebeurtenis of reeks van gebeurtenissen die te onverwacht, te snel of te groot was om er op dat moment adequaat op te kunnen reageren. Het zenuwstelsel raakt overweldigd. Door een auto-ongeluk, een val, geweld, misbruik of een operatie in het ziekenhuis. Scheiding van ouders, gepest worden, verwaarlozing als kind, een moeilijke bevalling, een ongelukkig huwelijk of het overlijden van een dierbare kunnen ook traumatische ervaringen zijn. Bepalend voor het al dan niet ontwikkelen van trauma in al deze situaties, is of er ruimte (en ondersteuning) was voor je natuurlijke reactie. En of je na de gebeurtenis de energie die je opbouwde hebt kunnen ontladen en loslaten. Trauma’s zitten in je lichaam. En met de juiste begeleiding tril, schud, sidder, ril of huil je ze er weer uit, als je lichaam aangeeft daaraan toe te zijn: langzaam, gedoseerd en veilig.

Zo ben ik bijvoorbeeld ooit met schaatsen op mijn achterhoofd gevallen. Ik was even buiten bewustzijn. Het eerste dat ik me kan herinneren is een mevrouw die zich over me heen buigt en vraagt of ik oké ben. Dat was fijn! Ik ben erna opgestaan en heb me ontfermd over mijn kleine kinderen waar ik mee aan het schaatsen was. Maanden erna nog kon ik moeilijk in slaap komen, alsof mijn brein niet kon stoppen met denken/actief zijn.

Vechten, vluchten of verstijven van schrik zijn de opties waaruit we kunnen kiezen bij gevaar. Dat ‘kiezen’ gebeurt volautomatisch en onbewust; het is al gebeurd voordat je er erg in hebt. Vooral als je door de omstandigheden immobiel bent op een levensbedreigend moment, of als je verstijft van schrik, is de kans op een langdurig trauma groot, ontdekte Peter Levine, de grondlegger van SE. Je lichaam wil namelijk een natuurlijke reactie vertonen en de energie van de schrik ontladen, bijvoorbeeld door te schudden of te trillen. Dat is wat wilde dieren doen, als ze geschrokken zijn of ternauwernood aan de dood ontsnapt. Dieren in het wild maken iets overweldigends mee zonder trauma symptomen. Ofwel ze houden er niets aan over, omdat ze de spanning die is opgelopen toen ze achtervolgd werden door bijvoorbeeld een luipaard, weer loslaten. Wij mensen slaan deze spanning vaak op.

Een voorbeeld: Een groep Impala’s op de savanne zijn aan het grazen, tot er 1 Impala iets hoort. Binnen 1 seconde weet de hele groep dat er gevaar is. Allemaal slaan ze op de vlucht. 1 wordt gepakt door het luipaard, deze impala valt vlak ervoor voor dood neer (bevriezen). Als hij geluk heeft en het luipaard wordt afgeleid dan kan de impala alle spanning uit zijn lichaam laten door alles los te trillen, weer op te springen en zich bij de groep te voegen als het veilig is. Hij heeft vervolgens nergens meer last van en voelt zich vrij.

https://www.youtube.com/watch?v=Ox7Uj2pw-80 In dit stukje film zie je een impala de natuurlijke beweging afmaken nadat hij door een luipaard gepakt is.

Wij mensen zijn uitgerust met vrijwel dezelfde regelmechanismen als dieren. We worden alleen beperkt of geblokkeerd door het rationele deel van onze hersenen. We kunnen ons bijvoorbeeld ‘groot houden’ of vinden dat we moeten ‘doorzetten’. Dat staat een volledige ontlading in de weg.

Als ik terug kijk naar mijn val met schaatsen, was het goed geweest als ik gelijk na de val tijd had genomen. Om te oriënteren, waar ben ik, en vooral wat voel ik. De beweging volgend die mijn lichaam wilde maken. Tijdens een SE sessie kun je terug naar het moment van de val zodat de vastgezette spanning los kan komen. Hierdoor wordt bij het volgende schaatsavontuur de spanning niet meer getriggerd.

Dit valincident is een eenmalig incident. Ook voor traumatische situaties die zich herhaalden, zoals verwaarlozing van een kind, is SE geschikt om te helen. Ook al is het jaren geleden.
Als je je wilt verdiepen in Somatic Experiencing® of trauma kan dat onder andere in “De Tijger ontwaakt” van Peter Levine, de grondlegger van deze lichaamsgerichte traumatherapie. Een ander prachtig boek is “Trauma-sporen” van Bessel van der Kolk.

Henricke van Hoorn

0624782744
Buiksloterdijk 178, 1025WC Amsterdam
Geplaatst op 11 Dec 2019 door Henricke




De meeste cliënten die in mijn praktijk komen zijn intelligent, kunnen goed analyseren, hebben werk en een gezin. Maar missen balans tussen privé en werk en tussen hoofd en lichaam. Zij willen meer voelen in plaats van met name in hun hoofd bezig zijn. Want daardoor slapen ze slecht, piekeren ze veel, hebben last van paniekaanvallen of angst, ze vergelijken zich met de ander, twijfelen vaak welke keuzes te maken, voelen zich onzeker, voelen zich somber, dreigen burn-out te raken etc.

Door de sessies in mijn praktijk komt er vaak meer balans. Niet door heel hard je best te doen, maar juist door te accepteren hoe het nu is. Minder strijd, meer in het hier en nu ervaren. Accepteren betekent niet achterover leunen, accepteren is een actieve houding aannemen en bewust zijn van wat er waar te nemen is. Lichamelijk (zoals bijvoorbeeld warmte, pijn, spanning, ontspanning), emoties (blij, boos bedroefd, bang), gedachten (ik ben niet oké, het lukt mij ook nooit) en gedrag (je trekt je terug, je wordt luidruchtig). Daar niet tegen vechten, maar zien en ervaren dat het gebeurt en er contact mee maken, het voelen/ervaren. Heel concreet ergens in je lichaam. En zo ga je steeds meer in je lichaam 'wonen'. En ben je steeds meer bewust van je eigen reacties, zodat je ook een bewust antwoord kunt geven in plaats vanuit de automatische piloot.

Wat ik regelmatig zie is dat een cliënt tijdens een sessie 'weg wil'. Letterlijk in het lichaam voelt, ik wil naar buiten lopen. Of gedachten krijgt 'ik wil hier niet zijn'. Of 'dit wil ik niet voelen'. Als je hier bewust van bent, kun je de keuze maken om dit te ervaren zonder iets te doen, dus zonder weg te lopen of erover heen te praten.        Dat resulteert meestal in iets verrassends zoals: 'ik voel me heel tevreden', 'mijn hoofd is rustig', het voelen van verdriet en erna ontspanning. Je voelt je dan krachtig en helder. Soms lopen cliënten na afloop huppelend weg en een andere keer staan ze buiten de poort en ervaren een diep verdriet, waar ze eindelijk aan toe kunnen geven. Zij kunnen op dat moment hun verdriet verwelkomen zoals in het gedicht van Rumi 'De herberg’. Laatst zei een cliënt: ' Het voelt nu niet als de lege variant van verdriet maar met meer liefde erin.’

In de 25 jaar dat ik mensen begeleid, heb ik veel geleerd over het leven, mezelf en de ander. Ik heb ook geleerd te werken vanuit veel verschillende methodes. Ik heb op veel verschillende manieren leren waarnemen. En zet in wat op dat moment passend is. Begonnen als fysiotherapeut heb ik verder kunnen bouwen en nog steeds is het lichaam vaak de mooiste ingang om de kern te raken.
Geplaatst op 08 Sep 2017 door Henricke


Stress hebben we allemaal wel eens op het werk of thuis. Het is zelfs een gezonde lichamelijke reactie. Tenzij het om chronische stress gaat, dan is het handig om te onderzoeken waar het vandaan komt en hoe je de stress kunt verminderen.
Dit kun je doen door op vakantie te gaan, regelmatig een middagje te mijmeren, een Mindfulness Training te gaan doen etc.

Tijdens de week van de werkstress is er aandacht voor werknemers met werkstress.
En dat is niet zomaar. Bijna 1 miljoen mensen lopen jaarlijks het risico op een burn-out en andere werkgerelateerde psychische ziekten. Om steeds meer werkgevers en werknemers gezamenlijk in beweging te laten komen tegen werkstress, vindt de Week van de Werkstress plaats. Doel van de campagne is om werkstress bespreekbaar te maken en daarmee verzuim op de werkvloer voorkomen.

Wat kun je in jouw organisatie of bedrijf doen tijdens de Week van de Werkstress?
Als je op je werk het onderwerp bespreekbaar wilt maken kan dat op verschillende manieren. Tools zijn daarvoor gratis beschikbaar gemaakt via http://www.duurzameinzetbaarheid.nl/

Hieronder vindt je alvast een aantal ideeën:
 Doe een bedrijfsscan en kijk hoe jouw bedrijf ervoor staat
 Organiseer een ontbijt- of lunchsessie met als onderwerp werkstress ter bewustwording
 Check je werkstress, doe de test (http://www.duurzameinzetbaarheid.nl/1339/Hulpmiddelen.html)

OOK MIJN PRAKTIJK DOET MEE AAN DE WEEK VAN DE WERKSTRESS DOOR MIDDEL VAN EEN AANTAL GRATIS ACTIVITEITEN

 Je kunt kennismaken met Mindfulness (stressreductie) tijdens een gratis workshop op woensdag van 10.00 -11.00 uur (aanmelden via hvhoorn@hvhoorn.com )
 Een afspraak maken tijdens het stress spreekuur voor een gratis advies op dinsdag 15 november tussen 10.00 uur en 17.00 uur (aanmelden via hvhoorn@hvhoorn.com)

Je bent van harte welkom om mee te doen met de activiteiten tijdens deze week.



Geplaatst op 06 Oct 2016 door Henricke


therapie van hoorn amsterdam
Henricke v. Hoorn
  • Geregistreerd therapeut
  • Afspraak op korte termijn
  • Vergoedingen mogelijk
Vraag of interesse?

Je kunt altijd vrijblijvend contact met mij opnemen. Ik hoor graag van je!

Ik ben lid van:

therapie BATC
psycholoog registratie RBCZ
Deel mijn site: